Ma sa kra...

A więc tak... znowu to ja muszę przepraszać xD Bosz ponieważ nie mogłam się zebrać do kupy i skończyć pisanie tego rozdziału (Cała ja ) ;pp  Hahaha...jednak postanowiłam być wredna i "coś" im zrobiłam...zapraszam do czytania... ^^
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
#Kim

-Czy pan do cholery jasnej żartuje?! To moja dziewczyna! Jestem za nią odpowiedzialny i muszę tam wejść! Rozumiesz?!-Usłyszałam ...chyba Andy'ego.

-Nie może pan tam wejść ze względu na Amy Black. Jej stan jest krytyczny i nikt nie może tam wejść. Czy pan to rozumie?-Mówił lekarz z naciskiem.

Otworzyłam oczy. Trochę bolała mnie głowa i miałam rękę w gipsie.

Andy chyba nic sobie nie zrobił z zastrzeżeń lekarza, bo usilnie próbował przedostać się do drzwi....zaraz! Amy...stan...że jaki?! 

Z przerażeniem przekręciłam głowę i spojrzałam na drugi koniec białej sali.

Zobaczyłam moją najlepszą przyjaciółkę bladą jak ścianę podłączoną do jakichś cholernych rurek z pikadełkiem.

Niepewnie wstałam z łóżka.

Musiałam złapać się oparcia, żeby się nie przewrócić.

Chwiejnym krokiem podeszłam do łóżka na końcu sali.

-Amy.-Szturchnęłam ją. Cisza...

-Amy!-Prawie krzyknęłam.

Upadłam na kolana przy jej łóżku.

-Amy...-Szepnęłam znowu i poczułam łzy na policzku.

#Andy

Nie słuchałem tego starego debila tylko wbiegłem do sali nr.15

Zatrzymałem się na widok Kim zwiniętej w kłębek przy łóżku Amy.

-Kim.-Podszedłem do niej powoli.Nie wiem czemu cofnęła się pod ścianę.

Spojrzałem na Am. Była nieprzytomna, jej skóra w ogóle nie kontrastowała z białą kołdrą.

-Kim.-Szepnąłem znowu.-Wróć do łóżka.

Pokręciła głową.

-Proszę.-Dodałem.

Dopiero chyba to poskutkowało. Spróbowała wstać, ale potknęła się i upadła. 

Zaniosłem ją do łóżka i usiadłem obok.

Nagle do sali wparował Ash. Spojrzał na nas, potem na Amy i podbiegł do niej.

Bez słowa usiadł na jej łóżku i zakrył twarz dłońmi... nie dziwiłem mu się.

Ale to chyba pierwszy raz kiedy naprawdę mu na kimś zależy.

Miał skręcony nadgarstek, ja niewielką ranę na brzuchu, Jinxx tylko kilka siniaków , a Jake wybity bark.

Pozbierają się...gorzej z Amy.

Kim spojrzała na Ash'a i zaczęła szlochać.

Przytuliłem ją i siedzieliśmy tak dopóki nie zasnęła.

#Amy

-Heeeej... ja tu jestem!-Próbowałam się odezwać.

-No idioci! Aaaa.... no tak! Przecież jestem umierająca. Hahaha.-Dlaczego mnie to śmieszy?

To dobijające, że nie możesz nic zrobić, choćby dać im jakiś znak. Ale kurwa mogę tylko myśleć...

-Nadal chce mi się czekolady...

Spróbuję otworzyć oczy.

Hmmm...chyba nic z tego. Czy to nie dziwne, że nie czuję swojego ciała? 

Chwila... możliwe, że ktoś trzyma mnie za rękę.

Jest! Mogę ruszyć palcem... Hahaha...dziwne, ale dla mnie to sukces.

-Andy!-Usłyszałam Ash'a ...po prostu wiedziałam, że to on.-Ona ruszyła ręką...czułem.

-No nie patrz na mnie jak na idiotę tylko złap ją za rękę!

-Oooo Kurwa.-Szepnął Andy.- Obudzę Kim.

-Nie, zostaw. Niech śpi.

I czym oni się tak jarają?! Jebłabym teraz face palma ... no chwila! Nie mogę! Pieprzyć to...

Nagle jakiś rozległ się jakiś wkurzający dźwięk i krzyk Ash'a.

Potem zrobiło się wielkie zamieszanie...Czy ja umieram? Zawsze mówią, że przed śmiercią jest lepiej.

Czy ruszenie palcem to miało być to lepiej?! 

Słuchaj ty tam w górze! Nigdy w ciebie nie wierzyłam i nie mam zamiaru uwierzyć... chyba, że coś dla mnie zrobisz. Chyba się domyślasz czego chcę...prawda?

Pieprzyć to ... sama sobie poradzę.

Jak na zawołanie dźwięk ucichł a ruch wokół mnie się zmniejszył.

Poczułam, że Ash znowu chwyta mnie za rękę.
-Tak się czasami zdarza. Maszyna piszczała bez powodu.-Powiedział... ktoś. 

...

Możliwe, że odleciałam na chwilę,. Chyba mi lepiej... jeśli w takim stanie można mówić o ...lepiej.

Udało mi się otworzyć oczy...

#Ashley

Znowu poczułem jak Amy rusza palcami spojrzałem na nią i na moim ryju od razu pojawił się banan ...oczywiście w przenośni... 

-Amy!- Wydarłem się i zacząłem ją ściskać.

-Eeeeee...Ash-Wyszeptała.-Dusisz...

-Tak...Przepraszam.-Powiedziałem i cofnąłem się.

W tej chwili Kim się obudziła i spojrzała na mnie...potem na Amy.

Jej oczy od razu zabłysnęły.

Poderwała się z łóżka budząc ty Andy'ego.

-Zostawić moje ciastka!-Wydarł się.

Wszyscy spojrzeliśmy na niego jak na idiotę.

-No co? ...Amy!- Powiedział z uśmiechem.
-Hmmm ... No to dziewczyny witamy w Los Angeles.-Wyszczerzył się.
Wszyscy spojrzeli na niego jak na idiotę. Kim sapnęła rozbawiona...nie dziwie jej się.
-Eii! A kto zrobi obiad?! Jestem głodny.-Zajęczałem.
-Ja mogę!-Krzyknęła Kim.
-Nieeeeeeee! Ja nie chcę zupek chińskich na obiad...znowu.-Zaprotestowała Amy.
Nawet mnie to bawiło.
Ale Kim wyraźnie ofochana złożyła ręce i zamknęła się.
Wszyscy wybuchnęli śmiechem... znowu. Z nimi nie można się nudzić.
Dopiero teraz dostrzegłem wystrój sali. Nie raziła bielą jak inne.Ściany miała biało-brązowe, a przy suficie był wzorek w kwiatki... Słodko.
Spojrzałem na Amy.
Uśmiechała się... jak zawsze, lecz po chwili uśmiech zniknął z jej twarzy.
Wyprostowała się i w takiej pozycji już została. Chyba nie oddychała.Wstałem przerażony i wybiegłem na korytarz w poszukiwaniu lekarza.
Na szczęście szybko jakiegoś znalazłem.
#Andy
Musiałem odciągnąć Kim od Amy, kiedy lekarz wbiegł na salę z kilkoma pielęgniarkami.
-Nie wyczuwam pulsu.Reanimujemy.-Powiedział opanowanym tonem.
-Amy!- Krzyknęła Kim i zanim zdążyłem ją zatrzymać ,znalazła się koło nieprzytomnej przyjaciółki.
-Proszę ją wziąć na korytarz.-powiedział do mnie facet w białym kitlu.
Prawie siłą musiałem odciągnąć Kim od łóżka Amy.
*Godzinę później*
W tak krótkim czasie przez salę nr 15 przewinęło się już chyba z dziesięciu lekarzy, ale ciągle nie mogliśmy tam wejść. Ciekawe gdzie podział się Ash... nie widziałem go od co najmniej godziny.
Kim w miarę się uspokoiła... w miarę. Teraz siedziała nieruchomo wpatrując się w drzwi sali, cała się trzęsła.
To wyglądało upiornie..istota o czarnych od kredki i siniaków oczach, bladej cerze i krwi cieknącej z kącika ust, siedząca nieruchomo, wpatrzona w jeden punkt.... Chwila! Wróć! Krew...
Spojrzałem na Kim ,a ona na mnie. W tej chwili złapała się za brzuch i zaczęła wymiotować krwią.
Siedziałem jak sparaliżowany i patrzyłem jak wije się po szpitalnej podłodze i brudzi ją bordową krwią...
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
To macie kolejny rozdział ^^ Prosimy o komentarze :D